نبودي نبودم ... تو هستي كه هستم

به تو تكيه ميدم...  تو رو مي پرستم

به تو تكيه ميدم كه عاشقتريني ... كه دلواپس لحظه هاي زميني

من از تو نگفتم شنيده گرفتي ... به يادت نبودم نديده گرفتي

گر چه در خلوت راز دل ما کَس نرسید

همه جا زمزمه عشق نهان من و تو ست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم

پاسخم گو به زبانی که میان من و توست

دردها و ...

درد فردوسی درد شکستن درفش کاویانی و تخت و تاج کیانی

و بر باد رفتن تخمه های ساسانی است و من درد دیگری دارم

درد روحی در کالبدی زندانی است

درد انسانی که عالم برایش کم است

و با این همه از لحظه ای آنچنان که بخواهد ، از

گفتگویی با آنکه می خواهد از گفتن آنچه می خواهد

محرومش کردند ، آزادی می خواست و ندادند

عدالت می خواست و ندادند

می خواست مردم را بفهماند ، نگذاشتند

می خواست لکه های فقر و پستی و ذلت و جهل

را از چهره ملتش بزداید ، نشد

می خواست کاروان بی پناه و بی سرپرستی را

راه برد ، خانه نشینش کردند

می خواست عمر را همه در ارادت استادش بگذارند

 مرگ جدائی افکند

مي خواست کسي را دوست بدارد

 امانش را از دستش گرفتند

مي خواست در دنياي بلند انديشه ها يش پرواز کند

و با نبوغهاي بزرگ هم آواز شود 

آنها با چند اسب بارکش به گاريش بستند 

مي خواست از انديشه هايش بگويد نمي فهمند

از عقيده هايش بگويد نمي گذارند ،

مي خواست آفريدگار آزادي شود اسير زنجيرش کردند

  هر چه مي خواست نشد

 و هر چه نمي خواست شد

                                       گفتگوهاي تنهايي " دکتر علي شريعتي "

تو مثه خدا به همرات تو مثه دعای خیری

تو مثه بمون عزیزم تو مثه بیا میمونی

آره میتونی تو باشی

اونیکه آرزوشو داشتم

اونیکه یه عمر توی خواب

سر رو شونه هاش گذاشتم

تو و من خواستن و خواستن

من و تو گفتن و گفتن

هنوزم اول راهیم

بعد از این رفتن و رفتن

آره میتونی تو باشی

اونکه عاشق ترِ از من

اونکه حتی تا دم مرگ

نمیتونه جداشه از من

اونکه رنگ شبه چشماش

اما روز میتونه باشه

آره میتونی تو باشی

با همین نگاه ساده

با همین دستای خالی

با همین پای پیاده

اونکه از اولم انگار

مال من بوده همیشه

اگه حتی برم از یاد

واسه من آخریشه

هیچ وقت برام مهم نبود چهره و زیبایی تو

اما اسیر دلتم ، اون دل دریایی تو

هیچ وقت برام مهم نبود چشمای تو چه رنگی

اما نگاتو دوست دارم ، نگات پر از قشنگی

با اینکه زیبایی تو از روی گل تازه تره

احساس پاک تو ولی از همه دنیا بهتره

میخوام کنار تو باشم ، حتی اگه فقیر باشی

حتی اگه به چشم شهر از زشتی بی نظیر باشی

با تو قشنگ زندگی تویی که خوب و ساده ای

کی بهتر از تو واسه من وقتی به من دلداده ای

زیبایی هر چهره ای دنیایی، تموم میشه

یه روز پاییز می رسه پژمرده و حروم میشه

اما دلی که عاشقه چون زندگی موندنیه

مثل ترانه های ناب در هر زمان خوندنیه

به  چشم من نگاه نکن ، دوباره گریه ات میگیره

ساده بگم که عشق من باید تو قلبت بمیره

فاصله بین منو تو از اینجا تا آسموناست

خیلی عزیزی واسه من اما زمونه بی وفاست

برای این دربدری تو بهترین گواهمی

دروغ نگو که میدونم همیشه چشم به راهمی

قسم نخور که روزگار به کام ما دوتا نبود

به هرکی عاشقه بگو غم که یکی دوتا نبود

بگو تا وقتی زنده ام نگاه تو سهم من

هر جای دنیا که باشی دلم واست پر میزنه

از لبات دوستت دارم شنیدنه

دلم گرفته ....

خانه خراب تو شدم بسویه من روانه شو

سجده به عشقت میزنم منجیه جاودانه شو

تمام تنم عرق کرده بود داشتم از درد میمردم و هیچ مسکنی توی دنیا نبود تا

 منو آروم کنه راستی چرا ؟ مسکن من چی بود .

 از خواب بیدار شدم دستمو کشیدم روی رختخوابم شاید تو رو

 کنار خودم حس کنم ولی نه،  انگار نه انگار...

دوباره دراز کشیدم نفس عمیقی کشیدم انگار بوی نفس تو بود

ترسیدم چشامو باز کنم تند تند داشتم نفس میکشدم

آره خودش بود بوی نفسهات یهویی دیدم یه دستی آروم اومد توی پیشونی ام

فکر کردم حتما مادرمه چشامو باز کردم باورم نمی شد تو بودی

توفهمیده بودی درمونم فقط تویی ... تو و بغل تو

همیشه همینجوریه  وقتی دارم درد میکشم فقط تو میتونی آرومم کنی

 سرتو خم کردی همون بوی همیشگی وای که دیوونه این بو ام

چشامو آروم بستم صدای نفسهات توی صورتم مثل لطیف ترین نسیم بهاری میمونه

گریه ام گرفته بود ولی تو گفتی اگه گریه کنم از پیشم میری و من ….

 خواستم بهت بگم  دلم برات تنگ شده بود ، دوستت دارم،  بجز تو کسی رو ندارم

 دارم از نداشتنت خفه میشم ، چرا تنهام گذاشتی ، دوست دارم داد بزنم...

 ولی انگشتاتو آروم گذاشتی روی لبهام و بوسه ای شیرین بر انگشتان خسته ات

 انگشتانی که فقط حلقه در انگشتان من داره ،  آروم شده بودم خواستم چشاتو ببینم و چشمامو باز کردم...

 ولی هیچی نبود هیچی نبود انگار هیشکی اونجا نبوده

ولی بوی نفسهات می اومد و زدم زیر گریه ... تو اینجایی...

 دلم گرفته گرفته تر از آسمان بی ستاره

من دلم خسته و مرده عاشق دیدار است

با دل تو همراه دل تو هم تنگ است؟

من تو را میخواهم بشنو این دردم را

گر جوابم ندهی ..............................

دوستت دارم ای خیال لطیف

روزي فرشته اي عاشق خورشيد شد .بال زد و رفت به سمت آن.
ولي همينكه نزديك شد ، خورشيد بالهاي او را سوزاند . فرشته
صبر و تحمل كرد ، تا بالهايش ترميم شدند. و دوباره به سمت
خورشيد بال زد . و باز خورشيد بال هاي اورا سوزاند .
فرشته تصميم گرفت ، به جاي نزديك شدن به آن در نور خورشيد
بايستد و قلبش را از جنس آفتاب كند .
ايستاد و از نور خورشيد نگاه كرد و ديد قلب آسمان آبي است ،
چهره مردانگي سبز ، حتي احساس روشن خورشيد را لمس كرد.
فرشته هيچگاه چشم هايش را از سوي خورشيد بر نگرفت!!!!!
خورشيد راز بزرگي را براي فرشته آشكار كرد !
راز يكرنگي ، پاكي و راستي .
هيچ واژه سرزنش كننده اي نمي توانست او را آزار دهد . چون
افسون محبت و گرماي او بود . فرشته خوشحال بود چون هنوز
قلبش زنده و بالدار بود .
 
آري مهربانم ، آن فرشته من بودم و آن خورشيد تو .
از آن روز من تو را با نامهايي صدا مي زنم كه هيچكس جز
الهه زيبايي معناي آنها را نمي داند .
 
آري مهربانم ، به تو مي گويم و به كسي جز تو نمي گويم
دوستت دارم اي هميشه دوست داشتني ترين من
تقديم به بهترينم
كسي كه مثل هيچكس نيست
Yourangel

از تو مهربن تر کیست که دردهایم را با او در میان بگذارم

و زخمهای دلم را پیش رویش بشمارم؟

از تو آیینه تر کیست که هزار توی روحم را به من نشان دهد

بی آنکه سرزنشم کند؟

در شبهایی که ماه و ستارگان و آتشکده ها و فانوسها

 هر یک به سویی می گریزند،جز تو چه کسی شمعی در دلم روشن می کند؟

خوبا،مرا به خاطر همه ی نامه هایی که برای تو نوشتم

ببخش!مرا به خاطر همه ی آوازهایی که برای تو نخوانده ام،ببخش

من می توانستم در یک بعد از ظهر زیبا شاخه ای گل به تو بدهم،اما پاییز اجازه نداد

بهترینا،صدایم راببخش!لبهایم را ببخش!اشکهایم را ببخش

از تو مهربانتر کیست که سرگذشت دستهایم را برایش بنویسم و از فاصله ها گله کنم؟

 از کدوم قصه ای که خواستنت عادته

نبودنت فاجعه بودنت امنیته

تو از کدوم سرزمین تو از کدوم هوایی

که از قبیله من یه آسمون جدایی

اهل هر جا که باشی قاصد شکفتنی

 توی بغض و دغدغه ناجی قلب منی

پاکی آبی و ابرنه خدایا شبنمی

قد آغوش منی نه زیادی نه کمی

منو با خودت ببر ای تو تکیه گاه من

خوب مثل تن تو با تو همسفر شدن

منو با خودت ببر من به رفتن قانعه ام

آخر شعر سفر آخر عمر منه

لحظه مردن من لحظه رسیدنه

  صدای آژیر آمبولانس در گوشم می پیچد . 

   دکترها برسر بیماری  ناشناخته و عجیبم دعوا دارند

  و تنها تو میدانی دردم چیست خودت را زودتر برسان.

.................................................

  زمستون بود دلم هواشو کرده بود .

 همیشه با فکر اون به رختخواب می رفتم و تا ساعتها تو خیالم با اون سیر میکردم .

  این اواخر حتی اسمشو تو خوابم صدا می زدم .

  خواهرم میگفت. دیگه بدجوری آبروریزی شده بود.

  دیگه پدرومادرم هم فهمیده بودند. من هوس بستنی کردم .

  تو بهترین بستنی من هستی .

وقتی تو نیستی قلبمو واسه کی تکرار بکنم

مگه تن من میتونه بدون تو زنده باشه

ای که تویی همه کسم بی تو میگیره نفسم

اگه تورو داشته باشم به هرچی میخوام میرسم

عزیزترین سوغاتی غبار پیراهن تو...

عمردوباره منه دیدن و بوییدن تو...

نه من تورو واسه خودم نه از سر هوس میخوام

عمر دوباره منی تو رو واسه نفس می خوام

 در تنهاترین تنهاییش تنهای تنهایش نزار...

نمی دونم چی میخوام بنویسم چی میخوام بگم

فقط میدونم از دوست داشتن دارم دیونه میشم

نمی دونم اونایی که داران این مطلب رو می خونن می دونن چی دارم میگم یا نه ؟

راستش رو بخواین خودم هم نمی دونم چی می نویسم

دوست دارم بدوني با توام با تو كه تمام وجود مني

اگه بخوای که من بشم تو اگه بخوای نفسهات بوی نفسهام بده

 تا همیشه همه وقتم مال تو

چون من میخوام من تو بشم نفسهام نفسهای تو بشه

تو همه زندگی من همه دنیای منی

اگه خواستی که همه نفسهام تقدیم تو اگه نخواستی

همه وجودم مال تو ...

من يه چيزي دارم كه تو هرچقدرهم تلاش كني

مثل اون پيدا نمي كني :من تورو دارم

I love you

عشق من یادم کن گاهی، که به دل دارم آهی، تو که از دردم آگاهی

یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من

تو مست خویش و من مست عشقم

اگه  نباشی میمیرم بیا که  عمر از سر گیرم

تا هستم با یادت شادم آخه دل بر تو دادم دیگه از غمها آزادم

یه دنیا یه دنیا..............................

اگه نباشی میمیرم .......................

به انتظار دیدنت به لحظه رسیدنت دل داره پرپر میزنه

از سینه ام پر میزنه 

ای چشمه حیات من فرشته نجات من شوق نفسهای منی

همیشه رویای منی

یه دنیا یه دنیا عاشقم من .............................

اگه نباشی میمیرم بیا که عمر از سر گیرم

عشق تودرد وقلب من ،هدیه جاودانه است

برا ی زنده ماندن قشنگ ترین بهانه است

دوست داشتن تو مثل عطر خوش بهاره

با تو نفس کشیدن پایان انتظاره......

یه دنیا یه دنیا عاشقم من بدون که به عشقت صادقم من

اگه نباشی میمیرم بیا که عمر از سرگیرم

بخاطر دلم شده، یه شب بیا به خوابم

برای لحظه ای شده، بیا بمون کنارم

نکن یه روز بری سفر، بری یه روزی بی خبر

دلم میگیره نازنین، بیا منو باخود ببر

هر چی بخوای همون میشم، برات می مونم همیشه

اگه بگی دوسم داری، هرچی بخوای همون میشه

بخاطر تو از خودم ،از همه دنیا میگذرم

دنیا چیه، بخاطرت از دل و جونم میگذرم

هر چی که عشق با نگاه ،نثار چشمات میکنم

گلهای دنیا رو همه، نثار دستات می کنم

ستاره های آسمون ،کمه بریزم رو سرت

عطر یه دنیا گل سرخ، میگیرم از عطر تنت

خورشید و ماه و میگیرم، از آسمون اون چشات

دنیا رو آتیش میزنم با هُر داغ نفسات

هر چی بخوای همون میشم برات می مونم همیشه

اگه بگی دوسم داری، هر چی بخوای همون میشم